Opis protokołu OAuth, dostępnych bibliotek oraz przykładowej aplikacji Django django-twitterauth umożliwiającej obsługę Twittera poprzez ten protokół.
OAuth to otwarty protokół pozwalający na bezpieczną autoryzację za pomocą API dla aplikacji desktopowych, mobilnych i aplikacji internetowych. OAuth pozwala użytkownikowi dać dostęp do jego informacji, opcji na stronie A (dostawcy OAuth, np. Twitter) innej stronie B (konsumentowi) bez podawania pełnych danych uwierzytelniających (np. bez podawania loginu i hasła). Standard te obecnie jest implementowany na coraz większej ilości strony, jako że pozwala im wystawiać bezpieczniejsze API, jak i dające pewność użytkownikami co zewnętrzna strona z nimi zrobi. Przykładowa prosta aplikacja webowa przedstawiona jest na twitteroauth.appspot.com - gdzie poprzez OAuth udostępniamy stronie ostatnie tweety z naszego konta na Tweeterze.
Lista dostawców, czyli stron udostępniających API poprzez OAuth jest dość długa. Na liście tej znajdziemy Twittera, Google, MySpace, czy także Gadu Gadu. Dla twórców konsumentów - stron korzystających z takiego API dostępne jest wiele bibliotek dla różnych języków programistycznych.
TWITTERAUTH_KEY = 'twój klucz' TWITTERAUTH_SECRET = 'twój secret'